Bezoek van Henny & Liesbeth

Nadat pap en mam vrijdags vertrokken waren, werd zaterdags eerst boodschappen gehaald. Daarna moest ik een bruiloft serveren in Eidsåtun tot in de late uurtjes. Zondag en maandag werd het huis weer in orde gemaakt voor nieuw bezoek. Maandag nacht reed ik naar Brygga om Henny & Liesbeth van de bus op te halen. Rond 2.00 uur ’s nachts waren thuis waar John ons stond op te wachten. Na de dames begroet te hebben en even met ze hebben gesproken, gingen we naar bed.

Dinsdag na het ontbijt en eindelijk het uitzicht hadden genoten. Gingen wij naar buiten Titania & Pipi begroeten, ook werd Titania goed gekeurd door de dames. Titania stond in de stal waar de dames ook hun paard hadden staan. Titania is verhuisd toen ze 2 jaar was en ze is in die 3 jaar een mooie dame geworden. Na buiten een beetje rondgelopen te hebben, moest ik gaan werken. De dames hadden nog in onze achtertuin gewandeld, zij waren ook de tractorweg bij Jan opgelopen en door het bos. Toen ik thuis kwam stond het eten al klaar.

Woensdag hadden John & ik vrij. Wij zijn toen naar de Westkaap gereden, dat is het westelijkste puntje van Noorwegen. Er liep een groep jongeren richting paarden, maar de paarden vonden ons kennelijk leuker. Die kwamen op ons afgerend, paardenmensen moeten ze gedacht hebben. Nadat wij de paarden begroet hadden liepen wij daar rond en genoten van het uitzicht. Daarna reden wij naar Ervika, deze keer niet naar het strand. Maar wij liepen naar een bunker van de tweede wereldoorlog. We liepen door de bunker heen en konden van het uitzicht genieten, ook zagen wij een groep geiten ergens beneden. Zo nieuwsgierig als wij zijn wilden wij ook weten waar de andere uitgang uitkwam, daar moesten wij zelfs een houten trapje naar boven. Wat schetst onze verbazing, staat daar ook nog een huis in the middel of nowher… Het uitzicht was prachtig. Terug gingen we via een andere weg en daar kwamen wij de geiten tegen. Die liepen fijn met ons mee. Eerst waren het maar 2 maar het werd een kudde. Waarna wij naar Leikanger zijn gereden en de dames ons op koffie met iets lekkers trakteerde. ’s Avonds liet John zien hoe hij mueslirepen maakte.

Donderdag waren wij dames eerst naar het dorp geweest. Boodschappen gehaald en even bij de voksøy geweest. Daarna gingen de dames met de mueslirepen op zak på tur. Ze gingen naar Fiskå en daar ergens de berg op. Ik ging werken en op de weg naar huis zag ik de dames lopen en zij zijn mee terug naar huis gereden. De mueslirepen kregen toen de naam overlevingsmuesli.

Vrijdagmorgen had ik de dames bij de bus afgezet. Ze gingen een dagje naar Ulsteinvik shoppen.
Na het werk, bleek dat Henny & Liesbeth al thuis waren. Ze moesten overstappen naar een andere bus, die langs ons huis reed. Zo waren de dames ook nog voor de deur afgezet. Ook Iris en Dulf waren inmiddels thuis. Toen John thuiskwam gingen ze allemaal naar de stal van Jan waar de koeien, kalfjes en schapen verzorgd moesten worden. Ik maakte intussen het eten. John had hulp in de stal nodig omdat hij ook nog de stal van Kåre moest doen. Zo hoefde John in Jan’s stal alleen maar te melken. Waarna wij konden eten, genieten van de avond en op tijd naar bed. Want de volgende dag stonden weer 2 stallen met koeien te wachten.

Zaterdag moest eerst de stal worden gedaan, de jeugd en Henny hielpen mee. Liesbeth en ik ruimde de keuken op. Boodschappen doen. Henny & Liesbeth gingen wandelen achter in het bos. Ik moest een bruiloft serveren, John werken en de jeugd moest ’s middags nog eens de koeien verzorgen. Ook ’s avonds werd de stal weer samen gedaan. Zo hadden John, Henny en Liesbeth ook besloten om naar het cowboyfeest in de pub te gaan. Daar zou ook een band spelen. Maar tot mijn verbazing toen ik thuis kwam zaten ze in de woonkamer. Bleek dat ze om 23.00 uur de eerste waren. Er was niemand behalve de kastelein maar die kon hun ook niet vertellen hoe laat de band begon met spelen. Maar ze hadden de pub nu wel eens van binnen gezien, dat heeft nog niemand van ons bezoek.

Zondag gingen wij naar Hakellegarden, dieren kijken, in het winkeltje snuffelen en koffie drinken.
Daarna waren wij dames nog eventjes naar de vakantiehuisjes gaan kijken. John was al begonnen met het bereiden van het eten. Want de dames kennen John’s kookkunsten van de manege. Bovendien moesten we op tijd eten i.v.m de stallen, Iris en Dulf die de bus moesten hebben. De jeugd had niet goed opgeruimd en lagen de nintendo’s nog in de woonkamer. Henny vroeg of ik dat kon. Nee, nog nooit gedaan. Dan zullen wij dat eens proberen. Nou, het racen ging niet zo helemaal goed. Maar gelachen dat wij hadden!
Maandag alweer de laatste dag. ’s Morgens hadden wij lekker koffie gedronken en gekletst. ’s Middags toen ik werken ging nam ik hun mee naar het dorp. Daar hadden ze rondgelopen, gewinkeld en naar huis gelopen. Helaas waren ze wel nat geworden. Na het eten werden de koffers gepakt. Nog nagekletst met een kopje koffie en warme appeltaart. Rond 20.30 uur brachten wij ze naar de bus in Brygga.

Lieve Henny & Liesbeth bedankt voor jullie leuk en gezellig bezoek!

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Bezoek, Zomer

2 Reacties op “Bezoek van Henny & Liesbeth

  1. Lieve Sandy,

    Voor de lezer is het niet zo heel duidelijk wie Henny en Liesbeth zijn… Waren het vriendinnen van je; familie of collega’s?
    Het blijkt wel uit je verhaal dat jullie er druk mee zijn, allemaal terwijl het normale, dagelijkse werk ook nog eens gedaan moet worden! Wij kennen dit maar al te goed. We hebben bij elkaar járen aaneengesloten gasten gehad (bij elkaar opgeteld) en dan verwacht men dat je ze ophaalt, rond rijdt, leuke dingen met ze doet, cullinair ook nog eens verwend etc. etc. Want hún zijn immers al zó ver moeten komen.
    Gek is dat het enkel geldt als hun naar ons toe komen. Als wij naar Nederland komen dan is dezelfde zus die twee keer vier weken bij ons was nog te beroerd om ons voor een koffie uit te nodigen… Ja, ja kleine wereld is het. Maar gelukkig hebben we hele fijne vrienden waar we ook altijd welkom zijn en daar maken we dan ook al jarenlang gebruik van om er te logeren. Familie is bij lange na niet zo hartelijk als goeie vrienden die al 46 jaar met je door dik en dun gegaan zijn. Zoiets geeft enorm veel steun. Ook hier hebben we van dat soort vrienden die ons letterlijk hebben geadopteerd als ‘family’.
    Dus wat het bezoek ook geweest is, verwanten of vrienden, we hopen dat ze het waarderen dat jullie met hun opgetrokken zijn en alles zo goed mogelijk hebben gedaan voor hun om het verblijf zo aangenaam mogelijk te maken.
    Een dikke knuffel,

    Mariette

    P.S. die lieve vrienden waar we logeerden zijn ook al twee keer met een cruise naar Noorwegen geweest en zijn er kapot van. Móói land!

  2. Hoi hoi,
    leuk hebbn ze het gehad, die dames! En zij kwamen met de bus?
    van Oslo of zo?
    Nou ik lees dat jullie alleen maar werken, arme schaapjes!
    Hi hi
    Fijne avond!(nou bijna bedtijd!)
    Liefs,
    Nicole

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s